କବିତା ୧୮

କୋଷରେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା ଖଡ଼୍ଗ,
ଉନ୍ମୁକ୍ତ ହୋଇ ନଥିଲା କେବେ
ସଂମୁଖ ସଂଗ୍ରାମ
କି ବିଦ୍ରୋହ ଦମନରେ,
ପରିହାସ କି ପରିଚର୍ଯାର ଜାଲ
ବାଂଧି ନଥିଲା ତାଂକୁ
ବାଳ ପ୍ରମାଣରେ ।

ରାଜାଂକ ଆଦେଶ
ଶିରୋଧାର୍ଯ ହେଲା,
କୋଷମୁକ୍ତ ହୋଇଗଲା ଖଂଡା
ଓ ନିମିଷକେ
ଅଂଧ ହୋଇଗଲେ ରାଜା
ପଟେ କାଠ ଖଂଡାର ଅଗ୍ନିରେ ।

ତଟସ୍ଥ ଜନତା ଅନେଇ ରହିଲେ
କାକୁସ୍ଥରେ,
ସିଂହାସନ କାନ ଡେରିଲା
ଶୁଣିବାକୁ
ସର୍ଜନାର ଆଦିଗୀତ
ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ,
ରଜନୀର ଘୋର ତିମିରରେ ।